Beroep: creatief

Beroep: creatief

09-11-2020 Uit Door Laura Schoenmakers
Leestijd: 3 minuten

Een paar jaar geleden deed ik online een beroepskeuzetest. Misschien niet zo betrouwbaar als een test uit laten voeren door een loopbaanspecialist, maar ik moest het er maar mee doen. Gek genoeg voelt zo’n test toch altijd een beetje als een teleurstelling. Hij is namelijk bedoeld voor mensen die geen idee hebben wat ze met hun carrière willen. Ik wist dat wel. Waarom dan toch een beroepskeuzetest? Vooral ter bevestiging en omdat ik hoopte dat er misschien ineens een ander antwoord uit zou komen. Dat die test me een eureka-moment aan de hand zou doen als: je moet consultant of kledingwinkelmedewerker worden. In plaats daarvan kreeg ik terug dat ik ten opzichte van de normgroep zeer hoog scoorde op de term ‘artistiek’.

ar·tis·tiek (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord)

1 aanleg hebbend voor de kunst: een artistiek meisje

2 kunstwaarde bezittend: artistiek werk

3 zich bezighoudend met kunstaangelegenheden: artistiek directeur

Ja, ik ben creatief. En kunstzinnig gevoelig. Dat wist ik al. Mijn hele leven lang vullen de dagen zich met creativiteit. Met nieuwe dingen bedenken en originele dingen maken. Het uit zich dus zowel mentaal als praktisch. Creativiteit is voor mij een way of life. Als jong kind besteedde ik mijn tijd aan knutselen, tekenen, verhaaltjes bedenken, verkleden en als een ongeleid projectiel door het leven sjezen. Toen ik wat ouder was verschoof de richting: ik las heel veel boeken, knutselde, tekende, maakte verhalen, verkleedde me als mijn lievelingsfiguren uit films en sjeesde nog steeds als een ongeleid projectiel door het leven. Zolang er maar wat te fantaseren viel, was ik gelukkig.

Eerlijk gezegd is dat nu nog steeds zo. Het liefst sjees ik nog altijd als ongeleid projectiel door het leven, maar ik probeer er toch vaker doelen aan te koppelen. Mijn creatieve eigenschappen heb ik geprobeerd te vatten in deeleigenschapjes. Ik kan bijvoorbeeld goed ideeën verzinnen, associëren, verbanden leggen, beelddenken, mijn gedachten in woorden opschrijven, spelen met woorden, tekenen, illustreren, puzzelen, ontwerpen, improviseren, problemen oplossen. Allemaal eigenschappen die we kunnen koppelen aan creativiteit.

Daarnaast heb ik ontdekt dat creativiteit mijn way of life is én dat het mijn drijfveer is. Het is de motor achter alles wat ik doe. ‘s Ochtends sta ik op met het plan om aan verschillende creative projecten te gaan werken. Het is waar ik voor wakker word. Het is waar ik voor leef.

Achteraf is het altijd makkelijk praten. Helaas vergeleek ik mezelf jarenlang met iedereen om me heen. Ik las andermans motivatie in een sollicitatiebrief: ik wil de beste communicatieadviseur worden van Nederland. Ik las andermans motivatie voor een eigen onderneming: ik heb veel ervaring in HR en dus word ik zelfstandig coach. Zulke mooie en echte motivaties! Mijn motivatie stak er magertjes bij af. Vond ik. Want wat wilde ik? Scheppen, creëren, maken, de wereld een tikje mooier maken (of de mensheid laten zien hoe mooi de wereld is). Een ontzettend egoïstische drive. Vond ik.

Eigen projecten uitvoeren en creëren om mensen blij te maken. Dat is wat ik altijd al heb gewild. Een specifiek beroep had ik daar nooit bij in gedachten. Eén van de beroepen die mij als kind aansprak was trainer voor dierenacteurs in films. Ik zag mezelf wel Lassies en Flippers trainen. Het was een beroep wat ik zelf had bedacht, want ik had nog nooit iemand hierover gehoord.

Waarom deed ik dan vier jaar geleden een beroepskeuzetest? Omdat ik hoopte dat er een andere weg was. Een andere weg naar het toepassen van die ongetemde creativiteit en grenzeloze artisticiteit. Tegelijk wist ik het antwoord al. Eigenlijk was ik bang. Bang voor de gevolgen die mijn keuze voor creativiteit zou hebben. Voor mijn omgeving en voor mijzelf. Maar het meest vrees ik jullie reactie. De kritische vragen: waarom heb je dit bedacht? Waarom denk jij dat jij dit zomaar kunt bedenken? Wie denkt je wel niet dat je bent? Van angst wil ik vluchten en blijf ik steeds opnieuw voor de verantwoordelijkheid wegrennen.

Als ik afstand neem, zie ik dat die angst heel begrijpelijk is. Want als creativiteit voor mij meer is dan alleen een houding, dan doet het des te meer pijn als iemand kritiek heeft op mijn ideeën. En als ik die scheppingsdrang nou het liefst gebruik om mensen blij te maken, wat is daar dan op tegen? 

Niemand zal zeggen dat ‘ie niet blij wil zijn. Toch? 

Creativiteit is mijn grootste drijfveer en het feit dat ik nauwelijks anderen tegen kom waar ik me in herken, betekent dus dat het iets unieks is. 

Misschien is het dus helemaal geen magere motivatie, maar een heel krachtige. 

Belangrijk is in elk geval dat ik mezelf leer om mijn creatieve deeleigenschapjes doelgericht in te zetten. 

Een concreet voorbeeld: meestal werk ik aan duizend projecten tegelijk. Beter is om iets minder tegelijk te doen, omdat de kans dan groot is dat ik dan daadwerkelijk iets afmaak.

Ik wil mensen het liefst blij maken met mooie dingen. Die ik zelf bedacht en gemaakt heb. Vanuit mijn scheppingsdrang en de creativiteit die als een rode draad door mijn leven meandert. Ik geloof dat als ik hier op inzet, dat er dan vanzelf passende projecten en gelijkgestemde mensen op mijn pad komen.

Tijd om al mijn ideeën door elkaar te mixen en ermee te spelen!

Foto bovenaan artikel via Unsplash.

Laura Schoenmakers