Bookreview Hoogsensitiviteit @ Work

Bookreview Hoogsensitiviteit @ Work

28-10-2019 Uit Door Laura Schoenmakers
Leestijd: 3 minuten

Het boek Hoogsensitiviteit @ Work las ik omdat ik tips wilde hoe ik met mijn gevoeligheid werk kan vinden dat bij me past. Dan gaat het me vooral om de werkplek, omdat ik vaak veel hinder ervaar van de prikkels op zo’n werkplek. Het boek gaf me nuttige tips en hielp me om een en ander beter in perspectief te zien.

Momenteel werk ik voornamelijk vanuit huis. Dat is de plek waar ik me op mijn gemak voel, (letterlijk) thuis ben en mezelf kan zijn. Ik kan precies reguleren welke geluiden er binnen komen, werken bij natuurlijk licht, de temperatuur zelf regelen en eten wat ik wil. Dat lukt me op een ‘normale’ werkplek helemaal niet. En geloof me, ik heb het zeker geprobeerd.

Het boek Hoogsensitiviteit @ Work.

Hoogsensitiviteit @ Work is opgesplitst in acht delen. De auteurs bespreken de eigenschappen van hoogsensitiviteit, interne en externe knelpunten, werkcomfort, je eigen koers bepalen, je loopbaan vormgeven en tips voor leidinggevenden. Vooral de delen over de knelpunten, werkcomfort en je eigen koers vond ik waardevol. Ook fijn: de auteurs zien hoogsensitiviteit niet als vaststaand feit, maar als een spectrum. De ene persoon is dus sensitiever dan de ander. Het is een karaktereigenschap, net als zorgzaamheid, openheid en geduld. Een prettige benadering waar ik me bij thuis voel.

Knelpunten met werkzaamheden en werkplekken. Die had ik genoeg. Een stageplek bij een theater, een baantje bij het plaatselijke kunstcentrum, een marketingfunctie bij een klein bedrijf, het eindigde de afgelopen elf jaar met burn-outklachten en pijn. Achteraf zie ik een duidelijk patroon. Ik kende mezelf (nog) niet goed genoeg om grenzen aan te geven en ontspande buiten werktijd niet. Nam ik afstand en deed ik het twee weken rustig aan, dan voelde ik me al snel weer energiek. Niet bepaald het patroon dat je verwacht bij een burn-out. Een eye-opener.

Maar wat was het dan wel? Achteraf zou ik zeggen: overprikkeling. Of onderprikkeling. Want dat lijntje is bij mij erg dun. Op het moment dat er veel gebeurd in mijn leven herhaalt dit patroon zich. Het gebeurde bijvoorbeeld vlak nadat ik begon met een nieuwe studie, vlak nadat ik verhuisd was, vlak nadat ik begon met nieuw werk. Ik heb gewoon lange tijd nodig om aan een situatie te wennen. Het liefst zou ik gewoon een tijdje op een werkplek gaan zitten zonder te werken. Dat ik aan alle sensaties kan wennen – de geluiden, de geuren, de bewegingen van collega’s, de ruimte. Gewoon een uurtje en dan weer weg, dat idee.

Volgens het boek Hoogsensitiviteit @ Work van Ilse Van den Daele en Karin Nauwelaerts heb ik in dit patroon vooral te kampen met externe factoren. Dat zijn zintuiglijke zaken die van buiten naar binnen komen. Doordat ik bijvoorbeeld alle kleine geluidjes in mijn omgeving hoor, raak ik gefrustreerd. Er klinkt gerommel in het pand, alsof er torenhoge stapels boeken omvallen. ‘Wat is dat?’ vraag ik een collega. ‘Huh? Ik hoor niks.’ Daar zit je dan met je gevoelige gehoor.

‘Mag ik het gordijn dichtdoen? Ik heb last van de zon die in het dak spiegelt.’
‘Voel je ook tocht? Ik doe de deur dicht.’
‘Frits heeft weer eens een slechte dag. Hoor je hem door zijn kantoor stampen?’
‘Kan dat beeldscherm niet donkerder?’
‘Zag je die blik van Gerdien tijdens de vergadering? Dat vond de baas maar niks.’
Het antwoord op al deze vragen is eigenlijk altijd ‘Nee, hoor. Dat valt allemaal wel mee.’ Na talloze van dit soort gesprekjes gevoerd te hebben, raak ik steeds onzekerder over mezelf. Is er dan iets mis met me? Ik ben vast raar, abnormaal, een freak.

En dan gaan na een periode van piekeren de interne factoren ook een rol spelen. Ik word bang, faalangstig en wil het nog beter doen. Perfectionisme komt om de hoek kijken. Door al mijn wilde gedachten over mezelf en mijn gevoelige zintuigen raak ik al mijn concentratie en enthousiasme voor mijn functie kwijt. Ik ga huilend naar mijn werk, krijg steeds meer pijn in mijn lijf, word om de haverklap ziek, doe alles met tegenzin en kan tot slot mijn werk helemaal niet meer doen.

Het boek Hoogsensitiviteit @ Work heeft me geholpen mijn patroon in perspectief van gevoeligheid te zien. Nu ik weet wat er kan gebeuren, kan ik er beter op inspelen. Herken ik bepaalde dingen uit mijn patroon? Dan is tijd om op de rem te stappen. Of juist te zoeken naar meer uitdaging, maar dat is een verhaal voor een andere keer.

De dames benadrukken in dit boek trouwens dat je hoogsensitiviteit moet zien als een positieve eigenschap. Je past wellicht niet op de normale werkplek zoals die is bedoeld voor de doorsnee mens, maar als je een plek vindt waar je je prettig voelt, dan kun je excelleren in je creativiteit en empathie. Mooie conclusie. Nu dat werk nog waar je je hart in verliest en van in een flow raakt.

Laura Schoenmakers