Het einde…

Het einde…

23-01-2017 Uit Door Laura Schoenmakers
Leestijd: 2 minuten

Aan alles komt een eind. Het eind is nabij. Een goed einde blijft je bij. Drie uitspraken die iets te maken hebben met het einde. Maar een einde is niet alleen maar negatief. Maak ergens een einde aan, sluit iets af en je hebt een opening voor een nieuw begin. Nieuwe kansen. En dat is toch zeker positief. Mijn gedachtespinsels over wat het einde voor mij betekent en wat mijn nieuwe begin wordt.

Dit sluit ik af

Januari 2017. Een nieuw jaar. Fris, koud, bibberend in de sneeuw. Tijd om terug te kijken en te mijmeren over 2016. Het was een heel roerig jaar. Een jaar waarin ik in de eerste 5 maanden drie levens heb geleefd. Wat me zo tegen viel, dat ik direct daarna in een ontkennende en herstellende fase terecht kwam.

De eerste vijf maanden van 2016 waren pijnlijk. Lichamelijk en emotioneel. Na die vijf maanden ging ik door een heel diep dal. Aan het einde van 2016 zag ik weer licht en kwam ik weer wat meer op de top van de bergen. Samen met drie therapeuten, mijn lieve vriend en ondersteunende familie ontdekte ik meer over mezelf dan welke persoonlijkheidstest me ooit zou leren.

In december kreeg ik eindelijk het gevoel dat ik er weer klaar voor was: teruggaan naar de maatschappij, een baan vinden. Toen kreeg ik de meest walgelijke verkoudheidsgriep ooit en was ik drie weken lang de beste vriend van Netflix. Daar gingen mijn plannen.

Hoewel 2016 in mijn herinnering niet de boeken in gaat als het beste jaar van mijn leven waren er ook veel goede en leuke dingen. Oerol. Familie. Zeilen. Concerten. Stedentrips. Tropisch Zuid-Limburg. Mistig Madeira. Cultuur en theater. Musea. Veel lekker eten. Sport. Maar het belangrijkste is dat ik hulp heb gezocht voor mijn worstelingen, waar ik nooit echt iets van begreep. Nog steeds niet echt, maar wel steeds iets meer.

Hier begin ik aan

Nieuwe kansen, nieuw begin. 2017 wordt het jaar waarin ik begin aan een nieuwe richting in mijn carrière. Ik heb de afgelopen paar jaar een hoop baantjes gehad en veel vrijwilligerswerk gedaan, een goede gelegenheid om erachter te komen wat ik nou eigenlijk zelf wil. En tja, soms kom je dan terug bij hetgene waar je ooit mee begonnen bent.

Voor mij persoonlijk is het ook belangrijk dat een plan ook realistisch is. Ja, ik heb onrealistische dromen. Maar die zijn lastig te realiseren, nu, op dit moment. Dus heb ik meer aan realistische dromen die passen bij mijn interesses, vaardigheden en talenten. En dit jaar werk ik naar mijn realistische droom toe. Een goed streven.

Dat streven betekent een richting en een focus kiezen. Ik kies voor user experience design. Het is creatief, ik kan me bezig houden met onderzoeken, met mensen en met psychologie. Het is één van de opties waarbij al mijn talenten en interesses enigszins aan bod komen. En het is waar ik in ben afgestudeerd, ooit.

Schrijven wil ik ook blijven doen. Wie weet komt mijn droom om een boek te schrijven ooit wel uit. Maar daarvoor zal ik wel moeten blijven schrijven. Oefening baart kunst, net als in het ontwerpen van interacties.

Opnieuw beginnen vergt ook oefening. Inmiddels heb ik er aardig wat handigheid in gekregen, maar niet altijd om de juiste reden. Dit jaar begin ik opnieuw omdat ik het wil, niet omdat ik koste wat kost wil vergeten wat er achter me ligt.

Laura Schoenmakers