Leeslog #3

Leeslog #3

09-09-2019 Uit Door Laura Schoenmakers
Leestijd: 3 minuten

In week 36 begon de herfst. Dat betekent regen, wind, het gezellige tikken van de verwarming, een spinnende kat op schoot en tijd om te lezen. Het liefst doe ik dat met een kop warme chocolademelk binnen handbereik. Je moet het aangename met het aangename combineren, zeg ik altijd. Deze week bleven mij deze woorden bij.

Uitgelezen: De acht bergen

Ik sloeg op 1 september De Acht Bergen van Paolo Cognetti dicht. Een bijzonder boek, over vriendschap en liefde voor de natuur. Wat mij opviel aan dit boek, is dat het licht geschreven is en daardoor makkelijk leest.

Hoewel ik het een mooi verhaal vond, kan ik een week nadat ik het heb gelezen niet meer precies zeggen wat ik er goed aan vond. Behalve de boodschap dat je af en toe ver zoekt voor een antwoord dat je vaak daarna vindt op de plek die je eerder had verlaten kan ik niet zeggen dat De Acht Bergen me dus erg is bijgebleven.

Kortom: mooi boek, niet heel memorabel (voor mij althans).

De Acht Bergen van Paolo Cognetti.

Op naar Istanbul

Het volgende boek op mijn lijst is De Stad aan de Rand van de Hemel van Elif Shafak. Heel anders dan het vorige boek wat ik las, maar wel intrigerend. Ik ben gefascineerd door Islamitische culturen en geschiedenis en dit boek beloofde me beide.

Dit is waar het in het kort over gaat (deze tekst komt van Goodreads):

De Indiase Jahan is op jonge leeftijd aanwezig bij de geboorte van het witte olifantje Chota, waardoor tussen hen een bijzondere band ontstaat. Wanneer Chota aan de sultan wordt gegeven als cadeau, gaat Jahan met hem mee naar Istanbul om voor het dier te zorgen. Hier valt Jahan al snel op door zijn intelligentie en wordt hij ingezet als leerknecht van de architect van de sultan. Dit behoedt hem echter niet voor de grillen van de sultan, die hem eerst laat vechten in de oorlog en hem vervolgens naar de gevangenis stuurt, of voor onverklaarbare ongelukken op de bouwplaatsen. En dan wordt Jahan ook nog eens halsoverkop verliefd op de dochter van de sultan.

Als ik het zo nalees, klinkt het toch wel vrij cheesy en clichématig… Toch telt het 540 pagina’s. De vraag is dus wat er allemaal in dit boek gaat gebeuren en of bovenstaande tekst klopt.

En zoals ik al eerder schreef, was het vooral het omslag dat me direct intrigeerde.

Het omslag van De Stad aan de Rand van de Hemel. Mooi!

Don’t do it!

Vorige week zaterdag stond een artikel in het Volkskrant magazine over een oud-politieagent die op de Golden Gate Bridge in San Fransisco mensen ervan weerhield te springen. Je kunt het artikel vinden op de website van de Volkskrant.

Dit artikel raakte me. In de kern draait het namelijk om communicatie. Vaak gaat het mis bij preventie van zelfmoord omdat er niet geluisterd wordt. Hulpverleners, maar ook mensen in de omgeving, zijn vooral bezig met de vraag: hoe maken we het beter? Als mensen zijn we geobsedeerd door de vraag hoe we alles maar weer beter kunnen maken. Terwijl dat vaak helemaal niet het doel is van degene die er een einde aan wil maken. Die wil alleen maar zijn of haar verhaal kwijt. Meestal. Soms zijn er uitzonderingen. Die willen gewoon weldoordacht stoppen met leven. Helaas.

Wat me het meeste raakte waren de zinnen die je nooit moet zeggen tegen iemand die in de put zit of zelfmoord wil plegen:

  • ‘Je moet’
  • ‘Wees rustig’
  • ‘Ik begrijp het’
  • ‘Het wordt beter’
  • ‘Waarom?’

Dit snap ik zó goed. Als ik vroeger een gebroken hart had en iemand zei dat er wel wat beters langs zou komen, kon ik de boodschapper wel een mep verkopen. Wat een onzin. Je moet gewoon luisteren als ik pijn heb. Niet oordelen. Niet veroordelen. Maar luisteren. En dat is blijkbaar ontzettend moeilijk. Aan de andere kant ben ik zelf ook niet zo goed in luisteren als ik graag zou willen. Dus ik ga ook proberen deze vijf zinnetjes minder vaak te zeggen. En gewoon luisteren, anderen de ruimte geven.

Weer lekker lezen

En met dat goede voornemen sluit ik dit lees log af. Komende week lees ik lekker verder in De Stad aan de Rand van de Hemel. En terwijl ik daar mee bezig ben, komen er vast nog andere dingen op mijn leestafel terecht. Wat dat allemaal is, lees je volgende week in mijn nieuwe update.

Laura Schoenmakers