Leeslog #6

Leeslog #6

28-10-2019 Uit Door Laura Schoenmakers
Leestijd: 4 minuten

Sommige weken vliegen voorbij. Voor je het weet is de zondag van week 42 alweer om en begin je moedig weer aan de maandag van week 43. Denk ik terug aan week 42, dan zijn er weinig memorabele woorden voorbij gekomen. Ik las wat boeken, maar verder weinig bijzonders. Week 43 daarentegen was een indrukwekkende week qua leesvoer. Wat ik precies las, vertel ik hier.

Mariëlserie

De Mariëlserie had een happy end. Niet dat dat nu echt als een verrassing kwam. Toch heel erg leuk om de avonturen van Mariël de muis nog eens te herlezen. Jeugdsentiment!

Het derde deel in de Mariëlserie, eiland Aardedood.

Hoogsensitiviteit @ work

Een aantal jaar geleden kwam ik in aanraking met de term hooggevoeligheid. Ik had niks met de term. Ik ben toch niet gevoeliger dan een ander? Kom nou. Ik ben stoer, zelfstandig en red me prima in mijn eentje. Gevoeligheid past niet in dat plaatje.

Maar steeds bleef de term in mijn hoofd omhoog borrelen. Vooral als ik merkte dat ik overprikkeld was. Zou er dan toch wat in zitten, die gevoeligheid? Ik was altijd al snel overweldigd door prikkels en had soms lange periodes van rust nodig, die ik het liefst alleen doorbracht.

De afgelopen jaren ben ik meer gaan lezen over dit onderwerp en kwam verschillende boeken en blogs tegen. Een van de betere boeken was dit boek, Hoogsensitiviteit @ Work. Mijn gevoelige karaktertrekken leveren in mijn werk namelijk de meeste stress op. Waarom kan ik bijvoorbeeld niet 40 uur achter een bureau werken? Waarom kan ik niet op een kantoor werken? Dit boek gaf me waardevolle inzichten.

Lees hier een uitgebreidere review van Hoogsensitiviteit @ Work.

Me Before You

Soms heb je dat. Dat je ineens ontzettend veel zin hebt in een romantisch verhaal. Lekker rechttoe-rechtaan. Geen gedoe, je hoeft niet al te veel na te denken en je geniet van de romantische struikelpartijen van andere imperfecte mensen. Maar omdat ik ook nog wel een beetje van mijn hersencapaciteit wilde gebruiken, leende ik Me Before You van Jojo Moyes bij de bieb.

Louisa Clark is een Britse dame van 26 jaar oud. Van de ene op de andere dag krijgt ze ontslag bij het plaatselijke café waar ze werkt. Louisa (Lou) heeft nooit over haar leven nagedacht, laat staan dat ze haar carrière gepland heeft. Wat nu? Ze komt terecht bij het job centre en krijgt na een paar slechte baantjes een functie als verzorger/gezelschap voor een verlamde man. Will is depressief, wil het liefst dood en al helemaal geen hulp van een domme local zonder ook maar een greintje ambitie. Will en Lou lijken zo totaal verschillend, maar ze blijken veel van elkaar te kunnen leren. Waar dat toe leidt? Ik kan niet wachten verder te lezen.

Moeder Courage

Had ik vroeger geweten dat er zoiets bestond als een toneeltekst lezen als huiswerk, dan was ik vast op de toneelschool beland. Gelukkig krijg ik nu alsnog een kans voor zulk huiswerk bij Huis van Puck. Dit studiejaar staan een aantal huiswerkopdrachten op stapel. Voor een ervan lezen we een tekst van Bertolt Brecht, de Duitse toneelschrijver en theaterregisseur. Vrije keus.

Daar gaat het gelijk al mis. Er zijn zo veel mogelijkheden! En als je dan ook het werk van Brecht niet goed kent, waar begin je dan? Ik pakte Wikipedia erbij en scrolde door de lijst. Sommige titels klikte ik aan en las vervolgens de synopsis. Het Leven van Galileo en Moeder Courage en Haar Kinderen spraken me het meest aan. Omdat ik mezelf wilde uitdagen koos ik voor Moeder Courage. Man, wat een stuk!

Brecht wil in zijn stukken koste wat kost voorkomen dat je meegesleept wordt in het verhaal. Dat is hem bij mij niet bepaald gelukt. Ik vond Moeder Courage een spannend, meeslepend verhaal. Ik kan niet zeggen dat ik me kon identificeren met het hoofdpersonage, Moeder Courage, maar ik wilde wel heel graag weten hoe het verhaal zou eindigen. Het is een prachtig, tijdloos verhaal over een familie en de vernietigende kracht van oorlog. Hier kun je zelfs in 2019 nog een actueel verhaal van maken. Nu alleen mijn paper over het stuk nog schrijven…

Zeik Niet Zo

Het boek met deze fantastische titel leende ik van een vriendin. Het onderwerp? Hoe millennials in het leven staan. Over ons wordt namelijk van alles gezegd. We zouden ons aanstellen. Bij de kleinste tegenslag worden we drama queens en kunnen we het leven al niet meer aan.

Volgens journalisten en millennials Anouk Kemper, Suzette Hermsen en Lianne Marije Sanders is dat verre van waar. Ons leven is niet zo ingewikkeld, schrijven de dames. Eigenlijk is het leven soms gewoon saai, pijnlijk, fantastisch, maar meestal gewoon prima.

Het eerste deel wat ik las ging over eetstoornissen. Nu had ik als tiener een haatverhouding met eten, dus ik herken me niet in de beschreven situaties. Maar hoe stressvol moet je leven zijn als je altijd alleen maar calorieën telt? Als die optelsom de voorwaarde is voor je geluk. Heftig. Ben benieuwd waar mijn medemillennials verder mee op de proppen komen.

Op de planning

Komende week lees ik hoe het Louisa en Will zal vergaan in You Before Me en lees ik tussendoor wat in Zeik Niet Zo. Wie weet komen er nog interessante websites, blogs of (kranten)artikelen voorbij. Je leest het volgende week weer op mijn boekblog.

Laura Schoenmakers