Slaapgesprek

Slaapgesprek

29-05-2020 Uit Door Laura Schoenmakers
Leestijd: < 1 minuut

Ieder mens heeft rare gewoontes. Ik heb er zelf vele, waaronder deze: ik praat in mijn slaap. Dat leidt nog wel eens tot absurde gesprekken.

‘Wat doe je?!’ Ik lig in bed en zeg dit tegen Kris.
‘Eh. Ik doe het licht uit.’ 
‘Welk licht?’ Ik ben duidelijk op een heel andere plek dan hij. Ergens zonder licht. 
‘Nouja, gewoon dat licht boven m’n bed.’
‘Welk bed?’ Oké. Waar ik ben is dus geen bed.
‘Ons bed. Waarin we slapen?’
Daar hield dit diepzinnige gesprek tussen ons op.

Meestal heeft Kris met dit soort gesprekken wel door dat ik slaap. Soms niet. Zo hadden we toen we elkaar net kenden nog zo’n verhelderend gesprek.

Ik lig in bed. Kris komt de slaapkamer binnen. 
‘Hee, weet je wat ik zo grappig vind?’ zeg ik tegen hem. ‘Die ene computer kun je altijd zo goed horen en die andere niet.’
‘Computer? Welke computer bedoel je dan?’
‘Kitkat.’

Dit verzin ik dus niet. Ik zeg dit soort dingen echt. Het slaat nergens op, heeft geen grond en het was niet zo dat ik vreselijk veel zin had in een kitkat. Ik hou niet eens van kitkats.

Overigens vinden mijn slaapgesprekken vaak plaats net nadat ik ‘in slaap ben gevallen’. Blijkbaar slaap ik nog niet helemaal en ben ik ook niet meer wakker. De volgende ochtend weet ik in elk geval niet meer dat ik heb gesproken.

Geinig detail: het is dus geen monoloog. Op internet las ik namelijk dat praten in je slaap meestal een monoloog is van gebrabbel en wartal. Bij mij dus niet. Ik doe een soort vraag-en-antwoordgesprek, luister naar Kris’ antwoord en geef daar dan weer een reactie op.

Ik ben dus letterlijk 24/7 bezig met communicatie! 🤣

Foto bovenaan deze blogpost via Unsplash

Laura Schoenmakers