Verenigd Koninkrijk | Harry Potter-reeks – J.K. Rowling

Verenigd Koninkrijk | Harry Potter-reeks – J.K. Rowling

22-02-2017 Uit Door Laura Schoenmakers

Ik was 12 jaar toen mijn moeder, bibliothecaris, me een boek in de handen drukte. ‘Harry Potter & de steen der wijzen’. Op de kaft een bezemsteel met een ondefinieerbare persoon erop, waarvan alleen een schoen, been en flapperend gewaad zichtbaar waren. Op de achtergrond een volle maan in de lucht. Ik draaide het boek om en las de flaptekst nieuwsgierig. Dat klonk goed. Dat eerste boek over Harry Potter las ik in één ruk uit en was verkocht. Inmiddels ben ik bijna 32 en heb ik voor het eerst van mijn leven de zeven boeken over Harry Potter achter elkaar door in het Engels gelezen. De meeste las ik, net als alle voorgaande keren, in één ruk uit. Wat vond ik er nu van, 20 jaar ouder en een klein beetje wijzer?

Let op! Deze tekst bevat spoilers. Niet verder lezen als je verrast wil worden door de Harry Potter-serie.

Wat vond ik vroeger?

Ik kan me nog herinneren dat ik Harry vroeger altijd een beetje een vervelend ventje vond. Met z’n Heldendaden en z’n ik-kan-er-ook-niks-aan-doen-maar-ik-doe-het-gewoon-houding. Al die keren dat ‘ie het tegen Voldemort op moet nemen maar toch steeds weer wint. Strontvervelend. Een te voorspelbare protagonist. En dat ‘ie op een gegeven moment moet gaan puberen, tegen iedereen schreeuwt en scheldt en verliefd wordt op een onbereikbaar meisje: ir-ri-tant. Ook kon ik me totaal niet voorstellen dat kinderen van die leeftijd zo zouden denken en doen als Harry en z’n vrinden. Misschien vond ik hem wel zo vervelend omdat ik eigenlijk wel graag een Harry wilde zijn, maar moest ik genoegen leren nemen met mijn eigen imperfectie. Want ik identificeer mezelf toch echt veel meer met Hermione: mejuffrouw wijsneus met duizend schoolvakken en problemen oplossen met een boek.

Afbeelding Harry Potter boeken 1 tot en met 3

Wat vind ik nu?

Inmiddels weet ik ook meer over verhalen en hoe je boeken schrijft. Dus ik weet dat je onder het mom van Artistieke Vrijheid jezelf best wat mag toestaan. Sommige dingen moeten versimpeld worden. En lezers houden van een voorspelbare held: daarvoor lezen ze een boek. Voor realistische personages nemen ze wel een kijkje in hun eigen leven. Rowling laat je vluchten uit het dagelijkse leven door je mee te nemen in een geloofwaardige Wizarding World waarin alles anders gaat.

Of het aan de vertaling heeft gelegen of aan mijn eigen levenservaring weet ik niet, maar ik vond Harry dit keer veel minder irritant. Nog altijd vind ik de andere karakters (de leraren, Hagrid, de Weasleys) in de boeken sterker dan Harry zelf, maar hij haalde het bloed niet meer zo erg onder mijn nagels vandaan. Ik zie de serie nu ook als een Coming of Age-verhaal, waarin Harry opgroeit en zijn ‘lot’ leert accepteren, zijn plekje in de wereld vindt.

Hoewel het verhaal natuurlijk draait om de Strijd tussen Goed en Kwaad leert Harry uiteindelijk dat er meer is dan alleen Goed en Kwaad, er is grijs tussen het zwart en wit. En ieder Goed heeft misschien wel een stukje Kwaad, maar dat maakt iemand nog niet meteen tot een Slecht Persoon. Een wijze les.

Afbeelding Harry Potter boeken 4 en 5

De Strijd tussen Goed en Kwaad

In het kader van Goed en Kwaad en de nuances leren zien is Albus Dumbledore een heel goed voorbeeld. Hoewel Harry gelooft dat Albus de meest Goede en menslievende tovenaar is die de wereld ooit gezien heeft groeit in het laatste boek zijn twijfel. Klopt het beeld dat Harry van hem heeft wel? Qua gevoel kunnen we een parallel trekken met zijn gevoelens over Sirius, maar dan de andere kant op. Sirius is voor Harry in eerste instantie de belichaming van het verraad en het kwaad, maar uiteindelijk raakt hij er van overtuigd dat hij verkeerd zit en een paar weken later vertrouwt hij Sirius – zijn peetvader – alles toe. Maar hoe goed Sirius ook voelt voor Harry, hij leert ook dat Sirius geen lieverdje was en af en toe ook een pestkop kon zijn.

Met Albus zien we iets soortgelijks gebeuren. Harry vertrouwt Albus volkomen. Als zijn litteken pijn doet, rent hij naar Albus toe om het hem te vertellen. Maar andersom vertrouwt Albus Harry niet volledig. Hij geeft steeds maar mondjesmaat informatie en slaat soms compleet dicht. Ik zou Dumbledore allang niet meer vertrouwen. Harry, echter, komt er in het laatste boek achter dat Albus niet altijd de held geweest is die Harry – en zoveel anderen – in hem zagen. Zelfs iemand met veel macht en goedheid heeft slechte eigenschappen die hem ten gronde kunnen richten als hij ze niet beteugelt.

Afbeelding Harry Potter boeken 6 en 7

Een goede leermeester

In termen van klassieke verhalende technieken is de Harry Potter-reeks een goede leermeester. Rowling houdt je aan de bladzijden gekleefd met mysteries, details (maar niet te veel), cliffhangers en magie. Zelf vind ik het geweldig als er een mysterie wordt geïntroduceerd dat aan het einde van het boek ook opgelost wordt. Samen met Harry ontdek je alles over de Wizarding World en Harry’s geschiedenis. Wat gebeurde er die noodlottige nacht dat Harry’s ouders stierven door Voldemort? En waarom eigenlijk?

Op gezette tijden is er actie wat leidt tot – uiteindelijk – een climax gevolgd door Dumbledore’s uitleg. En die uitleg vind ik altijd fijn, want dan wordt alles (meestal) duidelijk. Hetzelfde gevoel dat je hebt bij een echt Whodunnit: de detective nodigt alle verdachten uit in de salon van het landhuis en vertelt hoe hij het mysterie heeft opgelost. Flauw misschien en best wel erg cliché, maar toch leuk. Een guilty pleasure. De boeken van Rowling volgen daarmee de een klassieke plotlijn. Alle losse eindjes worden bij elkaar geknoopt en je slaat het boek voldaan dicht. Mét honger naar het volgende deel.

Samenvattend

Kortom, wat vond ik er nou van om de boeken te herlezen? Alle herinneringen en emoties kwamen weer naar boven. Dat houdt in dat ik soms buikpijn had van het lachen en soms tranen met tuiten huilde. Voor mij gaat de Harry Potter-reeks over opgroeien, Goed en Kwaad en het leven in het algemeen. De dood is met het leven verbonden, dat leert Harry ook. En goed en kwaad kunnen niet zonder elkaar bestaan. Wat je ook doormaakt, je slaat je er als mens doorheen en komt er ook weer uit.

Met het lezen van de zeven boeken over Harry Potter heb ik behalve levenswijsheid en lol mijn eerste leeschallenge van 2017 binnen. Yes! Maar tegelijk was ik ook heel verdrietig toen ik de laatste bladzijde van The Deathly Hallows las. Het is nu afgelopen. Er komt niets meer. Tot ik The Cursed Child koop. En die mag ik pas kopen als ik wat andere boeken voor m’n challenge gelezen heb. Wordt vervolgd…

Boekinfo & bronnen

Gelezen: Harry Potter & the Philosopher’s Stone, Harry Potter & the Chamber of Secrets, Harry Potter & the Prisoner of Azkaban, Harry Potter & the Goblet of Fire, Harry Potter & the Order of the Phoenix, Harry Potter & the Half-Blood Prince, Harry Potter & the Deathly Hallows.

Auteur: J.K. Rowling

Uitgave: Londen: Bloomsbury, 2013

Land: Groot-Brittannië

Laura Schoenmakers