Categorieën
Columns Schrijver Theatermaker

Verslaafd!

Mijn hele leven ben ik al zwaar verslaafd. Ik kan niet zonder kunst, cultuur, theater, boeken, creativiteit, muziek en zang. “Vervelend, zo’n verslaving. Heb je daar nou veel last van?” Valt mee. “Goh, dat heeft je hele leven overhoop gegooid he?” Niet direct nee. “Is afkicken dan geen goed idee?” Nee, juist niet! Hoe het mijn leven heeft beïnvloed? Lees het hier.

Mijn eerste toneelstuk

Geen idee hoe oud ik was. Maar mijn moeder had een blauwe jurk voor me gemaakt, met een zwarte driehoekige sjaal. Daar was weinig creativiteit van haar kant aan te pas gekomen. Ze had ook maar een brief van school gekregen waarin stond dat ze dat zo moest maken.

Die productie was Oliver Twist. Ons allen wel bekend. Niet? Lees het verhaal op Wikipedia. Op de basisschool werd Oliver Twist opgevoerd. Elke klas van de school (half-Engels, half-Nederlands) deed daar aan mee. Mijn optreden was helaas beperkt tot het ensemble. We moesten “Food, Glorious Food”‘ zingen met een kom in onze handen en een trap oplopen. En weer af.

Vermoedelijk hadden we ook nog een andere scene waar we in speelden, maar dat kan ik me niet meer herinneren.

Tja. Of deze ervaring nou zo tekenend is geweest voor mijn leven weet ik niet, maar ik kan me de opwinding, de adrenaline achter de schermen zó goed herinneren. Dat voel ik alsof het maar gisteren was.

Altijd zingen!

Wij hebben jarenlang in het buitenland gewoond. Voor het thuisfront in Nederland maakte mijn vader video-opnames van ons, van onze ontwikkeling en onze belevenissen. Eén van die video’s hebben we een aantal jaren geleden bekeken. Op de achtergrond hoor je mij zingen. Dat is precies hoe ik het me herinner. Altijd muziek in m’n hoofd.

Op mijn achtste kreeg ik, net als veel andere kinderen op die leeftijd, My First Sony. Mijn eerste radiootje. Ik kreeg er ook een paar cassettebandjes bij. Op één van die bandjes stond “Go West” van de Pet Shop Boys. Nou kan ik zeggen dat ik geen grote fan ben van de Pet Shop Boys, maar dat liedje sprak mij als achtjarige wel heel erg aan. Gelukkig zaten er ook teksten bij het bandje. “Go West” was mijn eerste liedjesproject. Ik leerde de teksten van buiten en kon alles meezingen.

Ook nu doe ik dat nog. Alleen iets professioneler. Van popmuziek zoek ik gewoon de lyrics op op internet. Van opera aria’s zoek ik bladmuziek en probeer ik van blad mee te zingen met de opname. Gaat best aardig.

Als tiener zong ik muziek van Andrew Lloyd Webber. De musical “Cats” was het eerste project dat ik als tiener helemaal uit mijn hoofd leerde. Zonder doel. Gewoon omdat het leuk is.

Altijd lezen!

Muziek grijpt je. Net als een goed verhaal. In een boek. Ik ben gek op alles wat me meesleept, dus ook op boeken. Ik kan genieten van slimme, scherpe taal. Maar ook een verhaal dat zich ver weg afspeelt in een fantasiewereld kan me grijpen. Sprookjes? Ook zo fantastisch.

Lezen heb ik altijd gedaan, net als schrijven en tekenen. Graag liet ik me inspireren door verhalen, boeken, films. Daar schreef ik dan een eigen versie van en illustreerde zelf. Ooit maakte ik een mashup van “De Kleine Zeemeermin” en “Oliver & Co.” van Disney. Heel creatief, al zeg ik het zelf.

Ik kan me niet herinneren dat ik nooit heb gelezen. Zelfs boeken voor de lijst vond ik interessant. Ze hebben af en toe veel indruk op me gemaakt.

Toneel

Theater. Geweldig. Vooral klassiek toneel. Ik heb toch duidelijk iets met klassiek, het is belangrijk om de geschiedenis en de klassiekers in ere te houden vind ik. Moderne bewerkingen van klassiekers vind ik dus ook briljant. De nieuwe kijk op een oud verhaal getuigt van veel creativiteit.

Zelf speel ik op het moment niet. Maar ik heb wel aan een heel aantal producties meegewerkt. “Oliver Twist”, de groep acht musical “Tijger en Jazz en de Grote Boem”, mijn eigen productie “Love for Cats?!”, korte toneelstukken voor de toneelgroep, “Repelsteeltje”, “Vrolijke vrouwtjes van Windsor” en een productie waar ik de naam van vergeten ben maar die iets met zomer te maken had, zich afspeelde aan de Franse Riviéra en waarin ik Smikkie speelde (een stoot in een rood badpak).

Tegenwoordig houd ik me nog steeds bezig met zingen, minder met spelen. Sinds 3 jaar zing ik bij een klassiek koor en heb ik al 8 concerten meegezongen. Een overzicht daarvan vind je op de website van Twents Studentenkoor (die ik ook heb gebouwd).

Toekomst

Helaas ben ik door omstandigheden gestopt met mijn bedrijfje. Dit gebeurde in het najaar van 2014. Eigenlijk was het goed, want het was een wake-up call. Het opende mijn ogen. Als het nog steeds niet was gebeurd, zou het waarschijnlijk niet meer gebeuren. Dus stoppen is dan maar beter.

Wat een enorme existentiële crisis tot gevolg had. Wat nu? Na eerst hysterisch gezocht te hebben ging ik bij mezelf te rade. Gelukkig had ik mijn vrijwilligerswerk, mijn bijbaantje en mijn netwerk nog. Ik zong, regelde, coördineerde en bedacht creatieve concepten. Meer dan ik ooit als ondernemer had gedaan.

En toen kwam de rust. De acceptatie. Ik begon meer te leren. Alles over de culturele wereld op te zuigen als een spons. Geïnspireerd te raken. Toen kwam het besef: dit is mijn plek. Mijn roeping. Kunst en cultuur beschikbaar en toegankelijk maken voor iedereen, zoveel mogelijk mensen. Enthousiasmeren. Mensen laten genieten, laten vergeten, zorgen dat ze geraakt worden.

Dus ik heb besloten om een plek te zoeken waar ik kunst en cultuur beschikbaar en toegankelijk kan maken voor meer mensen. En waar ik zoveel mogelijk kan leren hoe ik dat doe. Zodat kunst en cultuur invloed blijven houden in mijn leven. Zoals ze altijd al gedaan hebben.

Laura Schoenmakers

Door Laura Schoenmakers

Laura Schoenmakers is gefascineerd door verhalen. Op deze site schrijft ze blogs, essays, columns en recenseert boeken en theatervoorstellingen. Als online copywriter werkt ze voor haar freelance onderneming Content & Stories. Ook adviseert ze over online content, websites en storytelling voor ondernemers. Daarnaast volgt ze een opleiding tot theaterregisseur. In haar vrije tijd doet ze aan acteren, zingen, lezen, sporten en wandelen in de natuur.