Categorieën
Columns Schrijver

Winter

Zodra de namen van de maanden langer worden en de daglichturen korter, verdwijnt mijn energie als sneeuw voor de zon. Jarenlang heb ik ertegen gevochten, tot ik me afgelopen week realiseerde: dit is een pure winterdepressie. Het grof geschut mocht dus uit de kast. Want elke dag slapen tot half elf ‘s ochtends en vervolgens om vier uur ‘s middags weer in slaap vallen is niet te doen. Hierbij mijn plan van aanpak.

Mijn eerste winterdepressie had ik op mijn vijftiende. Gedurende vier wintermaanden (november, december, januari, februari) ging ik nauwelijks naar school. Ik werd ‘s ochtends wel wakker, maar voelde me vaak zo ziek dat ik gewoon weer terug naar bed wilde. In de loop van de ochtend verdween het gevoel vaak. Terwijl ik ‘s middags ook weer doodmoe werd. Dit patroon herhaalde zich de afgelopen twintig jaar regelmatig. Niet altijd. Soms besloot ik in het najaar op zonvakantie te gaan. De depressie klopte dan vaak niet aan.

Deze depressie heeft een vervelend ritme. Soms komt hij in oktober. Dan weer in januari. Maar altijd onverwacht. Ik zie hem nooit aankomen. Door mijn gebrek aan energie heb ik maandenlang nergens zin in. Ook niet in de dingen die ik normaal gesproken supertof vind om te doen. Dus ik ga piekeren – als ik niets meer leuk vind, misschien hoeft het dan allemaal niet meer zo nodig. Misschien is deze carrière dan toch niet voor mij. Misschien is deze opleiding toch niet zo mijn ding. Misschien moet ik verhuizen. Dat soort gedachten kwellen me in de winter constant.

Nu is het dus genoeg. Samen met mijn man verzon ik een heel arsenaal aan acties tegen de winterdepressie. Zo staat de Wake Up Light in onze slaapkamer sinds deze week op zijn felst. Het lijkt dan net of de zon ‘s ochtends de kamer in volle gloed zet. Heerlijk. Zomer. Nouja, bijna dan.

Ik kán niet blijven liggen. Want ik móet eruit voor een wandeling met de hond. De frisse ochtendlucht maakt energiek. En als ik niet wakker word? Dan heeft manlief mijn toestemming om me uit bed te timmeren (figuurlijk dan).

Vervolgens moet ik van mezelf ‘s middags óf een wandeling maken óf gaan sporten. Heel strikt. Maar depressief zijn is het alternatief. Als je het zo ziet, heb ik eigenlijk geen keus.

Dit regime probeer ik de komende weken uit. De strijd tegen de winterdepressie. Ik weet natuurlijk nog niet wie gaat winnen. Maar ik denk dat ik een heel goede kans maak.

Laura Schoenmakers

Door Laura Schoenmakers

Laura Schoenmakers is gefascineerd door verhalen. Op deze site schrijft ze blogs, essays, columns en recenseert boeken en theatervoorstellingen. Als online copywriter werkt ze voor haar freelance onderneming Content & Stories. Ook adviseert ze over online content, websites en storytelling voor ondernemers. Daarnaast volgt ze een opleiding tot theaterregisseur. In haar vrije tijd doet ze aan acteren, zingen, lezen, sporten en wandelen in de natuur.